از فوتبالی که دچار خود ایمنی شده، نمی توان انتظار معجزه داشت!

0
3

مسعودعطری ؛ روزنامه نگار

سالهاست که فوتبال ایران حال و روز خوشی ندارد و در زمینه باشگاهی و ملی نتایج قابل قبولی کسب نکرده است . از جام ملت های آسیا که آخرین قهرمانی مان به حدود 40 سال پیش می رسد تا آخرین قهرمانی پاس در جام باشگاههای آسیا که حدود 23 سال پیش حاصل شد ،  اتفاق درخشان دیگری را در کارنامه 40 ساله اخیر فوتبال ایران شاهد نبوده ایم ، مگر اینکه صعود به جام جهانی و یا آخر شدن در گروه 4 تیمی در دور مقدماتی رقابت های جام جهانی را افتخار قلمداد کنیم که مسلماً با هزینه و تدارکاتی که در طول این سالها داشته ایم باید اعتراف کرد که نتایج قابل توجه و ممتازی شامل حال فوتبال ایران نشده است .

آری ، فوتبالی که پشت زیباترین ویترین های رسانه ای جا خوش کرده و همیشه بعنوان ورزش پر طرفدار این مملکت مورد حمایت قرارگرفته و در کانون توجهات بوده ، علیرغم زیبایی و جذابیتهای ذاتی اش ، هیچوقت در سالهای اخیر نتایج مثبت و قابل قبولی ارائه نداده است و هر ساله علیرغم سرمایه گذاری بیشتر در این رشته نه تنها شاهد رشد و پیشرفت آن نیستیم بلکه همواره در یک مسیر رو به عقب گام برمیداریم .

فوتبال امروز ما به اذعان بسیاری از کارشناسان بیمار است و نیاز به درمانی اساسی دارد و متاسفانه موفقیت های مقطعی کوتاه مدت نیز تنها مانند آرامبخش  برای دوره کوتاهی توانسته احساس رضایت از این فوتبال را برایمان ایجاد کند اما در بلندمدت هیچگاه انتظارات جامعه ورزشی و مردم را برآورده نکرده است، هرچند بیش از این هم انتظاری نیست و اصولاً از فوتبالی که دچار خود ایمنی شده ، نمی توان انتظار معجزه داشت.

در علم پزشکی ” خودایمنی ” یا  ” ” Autoimmune  به دسته‌ای از بیماری‌ها گفته می‌شود که بر اثر آن دستگاه ایمنی ،  به اشتباه حمله به خود بدن را آغاز می‌کند و اگر می گوییم فوتبال ما نیز دچار            “خودایمنی ” شده است بر این باوریم که فوتبال ما بجای اینکه مانند همه دنیا سازنده و تامین کننده  نشاط، سرگرمی ، شادابی ، رشد اجتماعی و اقتصادی سایر بخشهای جامعه باشد ، برعکس عمل میکند و خودش عاملی برای نابودی خویش شده است ، بطوریکه همه را به شهرت رسانده  و از کنار آن همه به نان و نوایی رسیده اند اما خودش در این قافیه هر روز رنگ باخته و ضعیف و ضعیف تر شده تا جاییکه در موفقیت ها و پیروزی ها همه چیز مدیون آدمهای دور و بر فوتبال است اما در ناکامی ها و مشکلات همه تقصیرات بر گردن فوتبال !!!

از انتصابات و عزل و نصب های غیرفوتبالی در ساختار فوتبال گرفته تا عدم اتخاذ تصمیمات استراتژیک و بلند مدت ، عدم برنامه ریزی اصولی ،مدیریت های ناصحیح و احساسی، اعمال نظرهای غیرفوتبالی مسئولان و دولتمردان ، عدم استفاده از نیروهای فوتبالی زبده و کارآزموده، عدم ثبات مدیران لایق و شایسته و نداشتن ساختار و مدلی استاندارد و اصولی برای اداره تمام بخش های فوتبال همه و همه از مسائلی هستند که سبب می شوند فوتبال ما در سالهای اخیر روند رو به رشد و قابل توجیهی نداشته باشد .

همین مشکلات و معضلات سبب شده تا فوتبال در ایران به یک صنعت ورشکسته و زیانده تبدیل شود و سرمایه گذاران و اسپانسرهای قدرتمند کمتر برای ورود به این عرصه تمایل نشان بدهند و بعد از اینهمه سال هنوز فوتبال ما تحت نظر ارگانهای غیرفوتبالی ، شرکتهای صنعتی و دولتی و نهایتا تحت حمایت دولت باقی بماند و اگر گاهگاهی هم مدیران و سرمایه گذارانی با هر نیت و اهلیتی پیدا شدند که خواستند با سرمایه گذاری در این وادی پرهیاهو ، برای نجات فوتبال تحت عنوان خصوصی سازی گام بردارند یا شکست خوردند یا در نهایت بخاطر عدم وجود ساختاری اصولی و نبود اراده واقعی در واگذاری باشگاهها به بخش خصوصی بدلایل نامعلوم ، عطای این کار را به لقایش بخشیدند و ثمره این اتفاقات هم چیزی نیست جز نابودی و بیماری فوتبال و آنجا که سخن از “خود ایمنی فوتبال ” به میان میاوریم بواسطه چنین مصادیق روشنی است .

کم نیستند تیم های قدیمی و ریشه داری که بواسطه همین مشکلات و معضلات رو به نابودی رفتند . برخی  به شهرستانها واگذار شدند ، برخی منحل شدند و یا در آستانه انحلال قرار دارند و یا تیمهایی که هر سال برای صعود به لیگ برتر تلاش میکنند اما توانایی حضور مجدد در لیگ برتر فوتبال را ندارند .

تیم هایی مثل پاس تهران ، صنعت نفت آبادان ، فجر سپاسی شیراز ، استقلال رشت (پگاه ، داماش) ، ماشین سازی تبریز ، پیام و ابومسلم از مشهد ، برق شیراز ، شاهین بوشهر ، نفت مسجد سلیمان ، شموشک نوشهر ، آرارات و … که روزی در سطح اول فوتبال این مملکت بودند و حالا بدلیل سیاست ها و مشکلات عنوان شده یا منحل شده اند و یا دیگر در سطح اول فوتبال نیستند . در این میان وضعیت تیم های حال حاضر لیگ برتر نیز تعریفی ندارد و بزرگترین و پرطرفدارترین تیم های پایتخت هم اینروزها درگیر حواشی و مشکلات ساختاری پیچیده ای هستند که با این اوضاع امیدی به حل و فصل آن نمی رود . در طول تمام این سالها دهها وزیر ، مدیرعامل ، هیات مدیره و سرمربی با صدها وعده و وعید برای حل مشکلات فوتبال و تیم های فوتبالی آمدند و رفتند و صدالبته که کاری از پیش نبردند اما جامعه ورزشی در کورسوی نگاه امیدوار خود ، هنوز که هنوز است منتظر یک معجزه است ، معجزه ای که بواسطه آن همه مشکلات حل شود و فوتبال ما به جایگاه واقعی خود در آسیا و جهان برسد وگرنه با شرایط موجود از فوتبالی که دچار خود ایمنی شده ،   نمی توان انتظار معجزه داشت …

شگفت انگیزهای امروز دیجی کالا رو نگاهی بنداز

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً نظر خود را بنویسید
نام خود را اینجا بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.