مسعود عطری

من در مهرماه ۱۳۶۴ در تهران متولد شدم. در هشتمین روز برگ‌ریزان و در میانۀ یک دوشنبۀ جذاب پاییزی که البته‌ ای‌کاش دوباره تکرار می‌شد و من به همان روزها بازمی‌گشتم. نه به‌این‌دلیل که از گذشته ناراضی باشم، نه! شاید تنها به‌این‌دلیل که بتوانم بهرۀ بیشتری از ایام ببرم و مسیرهای طولانی و اشتباه گذشته را بهبود ببخشم و اصلاح کنم.

خودستایی نیست اگر بگویم که از آغاز تحصیل و دوران ابتدایی تا اخذ دیپلم در رشتۀ ریاضی، در تمام مقاطع تحصیلی شاگرد اول بلامنازع کلاس و مدرسه و منطقه بودم. دیپلم ریاضی را هم با معدل بالای نوزده گرفتم؛ اما ازآنجایی‌که اهل کلاس‌های کنکور و شامورتی‌بازی‌های سؤالات تستی نبودم در کنکور آن سال رتبۀ دلچسبی نیاوردم و پشت سد نحس کنکور منتظر سال بعد ماندم. با فوت پدرم در فروردین‌ماه سال بعد، عملاً سه ماه مانده به کنکور آچمز شدم و در نتیجۀ آن، پروندۀ دانشگاه را به صورت موقت برای خودم مختومه کردم و با اندوه بسیار روانۀ خدمت سربازی شدم. پس از گذراندن خدمت سربازی که به‌مثابۀ یک دانشگاه خودشناسی بود و موفقیت‌های زیادی هم برای من در بر داشت، با چندسال تأخیر، همت عالی به خرج دادم و با شرکت در کلاس‌های کنکور در رشتۀ مهندسی صنایع دانشگاه آزاد کرج پذیرفته شدم. همزمان با قبولی در دانشگاه، با همراهی مالی برادر بزرگترم و به پشتوانۀ دانش و مهارت خودخوان کامپیوتر در دورۀ نوجوانی، یک دفتر فنی در حوزۀ کامپیوتر و اینترنت راه‌اندازی کردیم و در آن مشغول به کار شدم. اگرچه آن روزها درس‌خواندن و کارکردن توأمان، صبح و شب من را به هم پیوند زده بود؛ اما به این قانع نبودم و با سبقه و تبحری که از دوران کودکی و نوجوانی در نوشتن داشتم، در کنار تحصیل و کار به روزنامه‌نگاری و فعالیت در مطبوعات هم پرداختم. سپس با اتمام تحصیلات تکمیلی و اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشتۀ مهندسی صنایع-گرایش مدیریت سیستم و بهره‌وری- به حوزۀ گردشگری ورود کردم و با گذراندن دوره‌ها و کارگاه‌های متعدد و اخذ لوح و کارت راهنمایان گردشگری و همین‌طور مدرک مدیریت فنی «بند ب» با اشتیاق و علاقۀ فراوان در این عرصه مشغول‌به‌کار شدم.