? همه چیز از بازی آخر مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا شروع شد . جایی که همه صحبت از تبانی الهلال و الریان برای حذف پرسپولیس می کردند و طبق معمول بر طبل دشمنی با اعراب می کوبیدند در صورتی که پس از پایان بازی و پیروزی چهار بر سه الهلال در مقابل الریان و صعود پرسپولیس به دور بعدی رقابتها از اینکه زود قضاوت کرده بودند پشیمان شدند .

❎ البته باید پذیرفت که یکی از پایه های اصلی قضاوت پیشینه ذهنی خود آدمهاست و وقتی قضاوت شکل می گیرد که ما بر مبنای داده های ذهنی خودمان شرایط و موقعیت های دیگر را مورد سوال، سرزنش و یا ابهام  قرار می دهیم . وقتی چند روز قبل در لیگ خودمان و در حساس ترین بازی فصل که نتیجه اش سقوط یکی از تیم های صبای قم و سیاه جامگان به لیگ پایین تر را رقم می زد تیم دوم مان را راهی مسابقه می کنیم و هوادارمان بجای طرفداری از تیم خودش ، با شعار ” پرسپولیس گل نزن بگذار صبا بیفته ” از باخت تیم خودش و سقوط تیم دیگر استقبال می کند باید هم انتظار داشته باشیم الهلال و الریان تبانی کنند و باعث حذف ما از آسیا شوند چرا که پیشینه ذهنی ما بر چنین فرض غلطی استوار است .

❎  اما وقتی نتیجه برعکس می شود و الهلال با تمام قوا نتیجه بازی را به نفع خودش رقم می زند چیزی برای ما نمی ماند جز شرمندگی ! ?
شرمندگی از یک قضاوت ناعادلانه که البته برای ما طبیعی است چون خیال می کنیم همه شبیه ما هستند و مثل ما رفتار می کنند در صورتی که واقعیت چیز دیگری است و در ظاهر شاید اما در عمل هیچکس شبیه ما نیست !

✍ #مسعودعطری_روزنامه_نگار

دیدگاهتان را بنویسید

لطفاً نظر خود را بنویسید
نام خود را اینجا بنویسید

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.